Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου: Από το «σ’ αγαπώ» στο «σε βλέπω»
Σε μια εποχή όπου ο καταναλωτισμός τείνει να καθορίζει ακόμη και τα πιο τρυφερά μας συναισθήματα, η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου συχνά μετατρέπεται σε έναν αγώνα για το «σωστό» δώρο, το «ιδανικό» δείπνο, την «τέλεια» εικόνα. Κι όμως, η ουσία της αγάπης δεν βρίσκεται στο αντικείμενο που προσφέρεται, αλλά στην ποιότητα της επαφής που μοιραζόμαστε. Όχι στο τι δίνω, αλλά στο πώς είμαι παρών.
Συχνά, συναντώ ζευγάρια που αγαπιούνται, αλλά νιώθουν αόρατα το ένα για το άλλο. Η φράση «σε βλέπω» δεν αποτελεί ποιητική υπερβολή, αλλά πρόκειται για μια βαθιά ψυχολογική ανάγκη. Σημαίνει ότι αναγνωρίζω τα συναισθήματα του άλλου, σέβομαι τα όριά του, ενδιαφέρομαι για τον εσωτερικό του κόσμο. Η αληθινή οικειότητα γεννιέται εκεί όπου υπάρχει προσοχή, αποδοχή και συναισθηματική διαθεσιμότητα.
Το Erotic IQ (Erotic intelligence) αποτελεί μια μορφή ερωτικής νοημοσύνης που δείχνει την ικανότητά μας να συνδεόμαστε ερωτικά με τρόπο συνειδητό και ουσιαστικό. Το Erotic IQ δεν έχει να κάνει με τεχνικές ή «επιδόσεις» κατά την ερωτική πράξη, αλλά με την ικανότητα τόσο του να αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες του άλλου, όσο και να εκφράζουμε τις δικές μας επιθυμίες χωρίς φόβο ή ντροπή.
Ένα υψηλό Erotic IQ σημαίνει ότι μπορώ να είμαι παρών στο σώμα μου και στα συναισθήματά μου, χωρίς να αποσυνδέομαι. Σημαίνει ότι κατανοώ πως ο ερωτισμός δεν περιορίζεται στη σεξουαλική πράξη, αλλά ξεκινά από το βλέμμα, τον τόνο της φωνής, την αίσθηση της ασφάλειας. Είναι η στιγμή που ο άλλος νιώθει ότι τον βλέπεις πραγματικά, όχι όπως θα ήθελες να είναι, αλλά όπως είναι.
Η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου μπορεί, λοιπόν, να αποτελέσει μια υπενθύμιση: να στραφούμε λιγότερο στο «φαίνεσθαι» και περισσότερο στο «είναι». Ένα δώρο μπορεί να είναι όμορφο, αλλά η ουσιαστική επαφή είναι ανεκτίμητη. Ο σεβασμός, η τρυφερότητα, η αυθεντική παρουσία δεν αγοράζονται. Καλλιεργούνται.
Ίσως το πιο ουσιαστικό «δώρο» που μπορούμε να προσφέρουμε στον/στην σύντροφό μας είναι ο χρόνος και η προσοχή μας. Να κλείσουμε το κινητό, να ακούσουμε χωρίς να διακόπτουμε, να αγγίξουμε χωρίς βιασύνη. Να δημιουργήσουμε χώρο για ειλικρινή επικοινωνία, για μοίρασμα, ακόμα και για σιωπή που δεν είναι άβολη, αλλά γεμάτη νόημα.
Σε έναν κόσμο που μας μαθαίνει να «έχουμε», η αγάπη μας καλεί να «είμαστε». Και ίσως αυτό είναι το βαθύτερο μήνυμα της ημέρας: ότι η αληθινή σύνδεση δεν μετριέται σε τιμές ή εντυπώσεις, αλλά σε στιγμές αυθεντικής παρουσίας. Εκεί όπου ο άλλος μπορεί να πει, με σιγουριά: «Με βλέπεις. Και αυτό μου αρκεί».